~E;ksiSonsuz~´

Koskoca bulutlar var baþýmýzda bazen masmavi olsalarda altýnda koskoca bi karanlýk saklayan.

Ýnsanlar var yanýmýzda bazen yüzümüze gülselerde çoðunlukla arkamýzdan konuþan.

Kötülüklere aðzýný açmayan insanlar var birkaç iyi adamýn arkasýndan iþ çevirenlere göz yuman.

Havalarýný baþkalarýna atan insanlar da var baþkalarýný kendi dumanlarýyla boðmaya çalýþan.

Dua eden anneler peþimizde birkaç okunmuþ pirinç boðazýmýzdan geçsin diye uðraþan.

Iþýklar var,hayatýmýzda olmaya devam etsin istediðimiz,bizi ne zaman terk edicek diye beklediðimiz.

Ekranlarýn hepsini zincirleyip atsak mý;içindekiler çýkar mý dýþarý?

Ýstemediðimiz her þeyi hasýra sarýp mýsýra mý yollasak?

Her sýkýlan kendine küçücük bi köy mü bulsa yoksa?

Beni agresif yaptýlar diyen herkes arkasýna bakmadan mý kaçsa?

Dünyaya gelirken ne bekliyordum bilmiyorum.

Ama ne bulamadýðýmý biliyorum.

Sonsuz mutluluk tarlalarý olsa mesela,kýrmýzý çilekler ve.

Kýrmýzý ýþýklarýn altýnda yiyelim,yedikçe siz sarhoþ,ben sarhoþ.

Mutluluktan kalma olalým sabah.

Fýrsatçýlýktan,çýkarcýlýktan deðil.

Saçma sapan insanlar ve o saçma sapan insanlarýn hayatýmýzda olmasýný  istemeyen iyi kiþiler.

Her zaman kaybeden.

Paçalarýmý býraksýn milyonlarca karanlýk,

Gözlerimde dans etmesin korkutan yalnýzlýk.

Selam ederim tüm hayatlara.

Yalnýz ve uzaktan gelen çýðlýklarla dolu,bakýþlara..

Deðmeden geçiyorum hayatýn yanýndan,sandalye kapma yarýþmasýndayýz sanki kesik kesik çalýyor þarkýlar.

Derinlerden bir gramofon sesi geliyor,içine hapsolmuþ saksafonlar,piyanolar..

Biz gibi ,biz gibi hapsolmuþ acý acý çalýyor onlar.

Ýþlerimize gidiyoruz yalanlara binip,baþýmýz önümüzde hep bir þeyler yaptým mý telaþý içindeyiz.

Baþkalarýnýn yüzlerinde bakýyoruz kendimize,emir cümleleri oluyor aðzýmýzdan çýkanlar,geride kalýyor acabalar.

Ezan okunurken hatýrlýyoruz yaratýcýnýn varlýðýný,dualar ediyoruz,geleceðimize dair.

Tek gecelik aþklarda yaþýyoruz,sevdalarý..

Halbuki söylenseydi bana masallarýn iyi bitmediði,kraliçenin pamuk prensesi zehirlediði,

kurdun kýrmýzý baþlýklý kýzý yediði,bende bu kadar uðraþmýcaktým belki..

Kendimden kaçýyorum.

Kim ne düþünür derdinden,bunaldým.

Gidiyorum.

Neden'lerden,belki'lerden,hep iyi olma çabasýndan usandým,kaçýyorum.

Standart insan olma çabasýndan sýyrýlmaya çabalarken,belli kalýplara giriyoruz hepimiz,boþ;ne için olduðu beli olmayan kalýplar.

Yakýnda starbucks tavaf etmeye baþlýcaz,olan biten savaþlardan habersiz.

Bir kaç fotoðraf karesinde iyi görünmek uðruna,gerçeklerden bi anlýðýna kaçýcaz hepimiz.

Hayaller akýyor gözlerimden,kimsesiz hayallerimi birilerinin omzunda akýtýyorum heba olmasýnlar diye,

Ýçten gelen cümleler kurduðumu sanýyorum,kendimle çeliþiyorum habersiz.

Her saat baþý biri ölüyor,akreple yengeçten kaçarken ve biz baþka hayat hikayelerini bilmeden;

bilmeden yürüyoruz vitrinlere bakarken.

Bir masada ziyafetler kuruluyor gelen misafirlere,gösteriþ yapmak için belki,

bir diðerinde aç kardeþler kaþýk sallýyor içinde ne olduðu bilinmeyen yemeklere,

ve biz kameramýzý kapýp vah vah diyerek koþuyoruz peþlerinden insanlýk dramý;

insan olmak baþlý baþýna bir dram,yapmayýn bu gerçeklerin gözlere yansýmasý.

Utanýyorum!

Yatakta düþünüyoruz,bir günün nasýl heba olduðunu;hep ayný akþam hep ayný

ve bir kez daha üzülüyoruz yapamadýklarýmýza,

ertesi gün yine ayný þeyler oluyor,hýzla kaçýyoruz kendimizden bir kez daha.

Manasýz yaþýyoruz,bir kaç bira içip bir sigara tüttürüken mutlu oluyorz artýk,

bencilliðimizin son demlerini yaþýyoruz,

kaçýn kendinizden arkanýza bakmadan,

ben öyle yapýcam.

 Ýnanma kimseye inanma..

Artýk anla yalnýzsýn,kalabalýklar içinde..

Sonu gelmeyen bir kliþe ..

Kliþeler,yanlýþ mýdýr?

Bilmiyorum ama onlarla dolu bir hayatým olucak muhtemelen,yýllar sonra da

Bu kadar farkýndalýk yeter;

fark yaratmak olmasaydý amacým,ne iþim vardý burada?

Allahým sen fikir ver insanlara..

Buruk biraz içim,ayný anda bir çok þey seyir halinde

loblar arasý karayolunda..

Sonbahar gelsin istiyorum,yaðmur yaðsýn üstüme..

Þehirler yaðmurlarla güzel..

Düþüncelerimde yýkanýr,inanmamak da bir mesele olmaktan çýkar belki..

Belkileri mi biriktirdiðim turþu kavonuzunu bankaya götürüp,

Vadeli bir hesap açtýrmak istiyorum,hayaller bankasýna..

Hortumculara aðýr cezalar verilsin ama düþmeden gözümden genç yaþlar,yaþlý acýlardan sonra..

Sonracýðýma;belkilerim birikirken bankada,benimde bi kaç iyi adam olsun yanýmda..

Kendileri kadar beni de düþünsünler bende çay yapýp börekler açarým onlara..

Oda oda içinde..

Yalnýzlýklar peþimde..

Kaçýyorum son hýz,pitsýtopa girdiðimde yakalanýyorum..

Ýki saniye sadece,iki saniyede ne kadar iyi anlaþýlýyor her þey di mi?

Tek lazým olan iki saniye bakabilmek birinin yüzüne..

             
             
            Kalbimi kýrdým.

             Kendi kendimi aðlattým.

             Ýstemeden bir karýncayý ezdim.

             Büyüdükçe hayat derdinden bunlarý düþünmeyecek olmama üzüldüm.

             Yaþadýðýma þükrettim.

             Þükürlerim toplumda yanlýþ anlaþýlýr diye korktum.

             Korkularýmdan köprü yapsam bir çok þeyin üstünden geçebileceðimi düþündüm.

             Düþünmelerimden býktým.

             Býkkýnlýklarýmý deðiþtirmeye çalýþýp:

             Deðiþtirdiklerimden ders çýkardým.

             Ders çalýþa çalýþa aslýnda hiçbir þey yapmadýðýmýn farkýnda vardým.

             Farkýndalýklarýmýn acý verdiðini hissettim en derinimde..

             Derinlere fazla inmemek gerektiðini,orda acýdan baþka bir þey olmadýðýný öðrendim.

             Öðrendiklerim aslýnda öðrenemediklerimdi.

             Ve o öðrenemediklerimden dolayý aðladým her seferinde..

             O seferlerden gelicek biri olmamasýna þaþýrdým.

              Ve benim seferimin bitiþinde ne olucaðý hakkýnda merakta kaldým.

             Merakta..